Meestal is spierstijfheid het gevolg van een langdurige of overdreven intensieve belasting. Hierbij verbruiken de spiercellen heel wat energie en hebben ze meer zuurstof nodig. Indien de geleverde zuurstof ontoereikend is, wordt er melkzuur gevormd. Dit zuur zal zich na verloop van tijd opstapelen in de spiercellen. De belasting kan ook kleine scheurtjes in spiervezels veroorzaken. Dit alles leidt tot een ontstekingsreactie met stijfheid en pijn. De stijfheid begint meestal in de uren of dagen na de inspanning en kan enkele dagen aanhouden. Heel soms kan spierstijfheid een symptoom zijn van een andere aandoening, bijvoorbeeld als de spierstijfheid optreedt nadat je gerust hebt, als ze plots optreedt zonder duidelijke aanleiding of gepaard gaat met andere klachten zoals koorts. Zo kan je spierstijfheid voorkomen: (1) Bouw de inspanning rustig op en laat je spieren wennen aan de (nieuwe) belasting; (2) Doe een opwarming aan een laag tempo gedurende twintig minuten voor elke intensieve inspanning; (3) Rustige cooling down vijf minuten rustig na een intensieve inspanning; (4) Jog, fiets en doe enkele rustige stretchoefeningen; (5) Regelmatig bewegen; (6) Geef spierstijfheid één tot drie dagen de tijd en probeer ondertussen de pijn zo goed mogelijk te verlichten; (7) Geef jouw spieren wat rust; (8) De herhaalde, rustige bewegingen aan een laag tempo verhogen de doorbloeding in je spieren, te vergelijken met een opwarming; (9) Stretchoefeningen; (10) Een warm bad, massage of ijs leggen, kan ook deugd doen.