Een staredown is altijd mooi om te zien. Dit is een pittig confrontatie moment waarbij twee vechters elkaar aankijken en elkaar proberen te intimideren. Het is ook wel het zoeken naar een scheurtje in de ziel van de vechter. En dat is meestal een intens moment, waar de spanningen en adrenaline soms hoog oplopen voor een wedstrijd. Je staart iemand dus letterlijk naar beneden. Kleine duwtjes en opstootjes horen hier zeker bij. Wat voor nut heeft dat staren eigenlijk? Vechters geloven dat je je rivaal zo mentaal de eerste klap kan uitdelen. Wat is zelfbeheersing?