Wat je vaak hoort is dat ouders die hun kind op een vechtsport zetten in de hoop dat hun kind daar wat weerbaarder van wordt. Er is wel degelijk een verschil tussen weerbaarheidstraining en vechtsport. Zelfs vechtsport en zelfverdediging zijn twee andere dingen. Wat is het verschil tussen een vechtsport en zelfverdediging? Het is wel erg prettig in het leven als je stevig in je schoenen staat en je jezelf goed kunt redden in verschillende situaties. Alleen, hoe wordt je nu weerbaarder? Het is de rode draad in tal van wetenschappelijke publicaties: Kinderen die fysiek en mentaal weerbaar zijn, worden minder vaak slachtoffer van pestgedrag en zijn beter in staat om zich tegen pesten te verweren. Bij vechtsporten staan samenwerken en omgaan met weerstand en conflict centraal. Deze sporten richten zich op het vergroten van de fysieke en mentale weerbaarheid, het verbeteren van het zelfbeeld, zelfbewustzijn en zelfvertrouwen en het versterken van sociale vaardigheden. Velen hebben vanaf jonge leeftijd al last van onzekerheid en een gebrek aan zelfvertrouwen. Ook weerbaarder worden is een belangrijke reden om aan een vechtsport vs verdedigingssport te gaan doen. Dat kan preventief zijn, maar ook als kinderen gepest worden of als iemand iets vervelends heeft meegemaakt. Als je op vechtsport vs verdedigingskunst gaat leer je voor jezelf opkomen. Ook leer je hoe je jezelf in moeilijke situaties moet verdedigen. De grootste reden hiervoor is dat je bij de meeste vechtsporten een bepaalde mindset geleerd krijgt, zoals nooit opgeven, doorgaan tot het uiterste, innerlijke rust bewaren en behendigheid. Zijn zelfverdediging en zelfbescherming hetzelfde? Kun je werken aan je zelfvertrouwen door een weerbaarheidstraining? Hoe word ik sterker, weerbaarder en assertiever? Wat is mentale en fysieke weerbaarheid? Nemen zware geweldsdelicten onder jongeren toe? Ik word gepest en mishandeld, wat kan ik doen? Wordt je van zelfverdediging niet agressiever? Wat betekent strijdbaar zijn?