Regelmatig hoor je vechtsportinstructeurs praten over zelfverdediging in het slechtste geval, situationeel bewustzijn, martial arts fitness en hoe goed te zijn in sparren. In het ergste geval (worst case) zijn gewelddadige (instrumentele) agressie, zelfvertrouwen in je kunnen en de wil om te doen wat nodig is om te overleven, je beste bruikbare hulpmiddelen op dat ene moment vol met spanning, paniek, stress en adrenaline. Dit zijn wapens die alleen door jou kunnen worden ontwapend en die je altijd overal mee naartoe kunt nemen. Onze ervaringen zijn dat de meeste “zelfverdedigingstrainingen” verre van worst case scenario’s zijn. Hou er rekening mee dat er een enorm verschil is tussen vechtsporten en realistische overleving van zelfverdediging in het slechtste geval. Wat is reality based self defense training? Wat is praktische zelfverdediging? Verschil tussen straatvechten en ringvechten? Wat zegt de ethiek over zelfverdediging? Wat zijn effectieve raakpunten voor zelfverdediging? Wat is een overlevingsreactie? Je wordt thuis overvallen, wat mag je doen? Is er verschil tussen weerbaarheid en zelfverdediging?