Een woedeaanval is eigenlijk een aanval van extreme boosheid. Je wordt dan zó ontzettend boos, dat je woede er in een keer uitkomt. Ineens sta je dan te schreeuwen en te schelden tegen iemand in je omgeving. De aanleiding voor zo’n woedeaanval hoeft niet eens heel groot te zijn. Vaak komt een woedeaanval voort uit opgekropte emoties. Je lontje wordt dan steeds korter en uiteindelijk bereikt het vlammende touwtje het Kruidvat: BOEM! Milde vormen van woede worden aangeduid met woorden als ergernis, geprikkeldheid of irritatie. Gematigde vormen met de termen boosheid en kwaadheid. En sterkere vormen met driftbuien of woedeaanvallen. Veel mensen hebben wel eens een woedeaanval gehad. Dat is helemaal niet zo erg, het hoort een beetje bij het mens zijn. Je bent dan licht ontvlambaar en de emotie boosheid uit zich dan in agressief gedrag. Je kunt om meerdere redenen woedend worden. Vaak gebeurt het als je op één of andere manier wordt gedwarsboomd of tegengewerkt wordt, iemand je territorium binnendringt of als je grenzen overschreden worden. De één wordt sneller boos om zulke dingen dan de ander. Een woedeaanval is dus iets ander dan agressie, en dan is er ook nog de term boosheid. Het lijkt allemaal met elkaar te maken te hebben, maar de termen betekenen op zichzelf wel allemaal wat anders. Nog even voor de duidelijkheid: een minder goede opvoeding hoeft niet te betekenen dat je per definitie een agressieve volwassene wordt, net zo min als dat je omgeving er altijd voor zorgt dat je een woedeaanval krijgt. De oorzaak van een woedeaanval of agressief gedrag is vaak een combinatie van verschillende factoren en is voor elk persoon anders.