Ouders spelen een grote rol in de sportbeleving van hun kind. Vooral aan het begin van de topsportcarrière is de invloed van ouders groot. Topsport voor jonge talentjes, zonder ouders is doorgaans onmogelijk. Maar aan de andere kant kan het mét ouders ook een enorme ramp zijn. Iedereen kent wel een horrorverhaal als het gaat om ouders langs de lijn of je nu sporter bent of niet. Topsportouders zijn met grote regelmaat onderhevig aan ‘het Michels-syndroom’ waarin sport niks anders is dan ‘oorlog’. De meerderheid van de ouders is zelf nooit topsporter geweest, hebben geen idee wat er allemaal bij komt kijken en komen in een hele nieuwe wereld terecht. De vraag is vaak, wie dromen er nu echt van olympisch goud, het winnende punt voor een wereldtitel of een profcontract in het buitenland. De ouders of het kind? Één van de grote gevaren in dit verhaal is “verwachtingen” en die brengen vaak een hoge prijs met zich mee als het gaat om prestatiedruk. Denk maar eens in, duizenden kinderen worden in Nederland opgeleid voor topsport en zoals je zult raden, zijn lang niet al deze kids hier geschikt voor. Bedenk ook maar aan de dingen die hele fanatieke ouders roepen tijdens belangrijke wedstrijden, wat meestal een grote hinder of showstopper is voor scheidsrechters of trainer-coaches, maar vooral voor de kinderen zelf. Talentontwikkeling is in veel sporten sterk afhankelijk is van een materiële ondersteuning van ouders. Welke ouder is nu niet het VIP taxibedrijf wat altijd klaar staat om hun topsporttalentje te vervoeren van de ene wedstrijd naar de andere ergens ver weg. Toernooi-inschrijfgelden, brandstof-en transportkosten, lange wachttijden, kosten voor eten en drinken & such & more. Dat maakt jonge topsporters zich erg lastig los te maken van hun ouders. De verleiding van ouders om zich met de techniek, tactiek en de prestaties te bemoeien wordt hiermee ook groter. Voor de ouders is het van belangrijk om in de rol van ouder te blijven en niet als trainer-coach. Je kind wil onvoorwaardelijke en ouderlijke steun en liefde voelen en de technische coaching en bijsturen mag en zal van de trainer-coach komen. Het stellen van haalbare en controleerbare doelen is van groot belang om het vertrouwen in eigen kunnen te behouden. Blijf intelligent in gesprek met je kind of kinderen en ook vooral met de trainers en coaches. Deel inzichten en krijg ook inzichten in elkaars verwachtingen. De relatie tussen ouder en trainer-coach is hiermee ook belangrijk. Wat we vaak hebben gezien is dat ouders proberen op allerlei (eigen)wijze(n) de snelheid van de ontwikkeling te bevorderen en vooral te voorspoedigen, waardoor de prestatiedruk alsmaar hoger werd. Sport moet in de eerste plaats leuk zijn en ga vooral niet op eigen houtje allerlei doe-het-zelf-tactieken uitproberen. Niet alleen de topsporters zelf moeten dealen met alles rondom zijn of haar topsport, ook hun ouders moeten leren omgaan met alles wat erbij komt kijken in de topsport. Wat is topsport? Wat is faalangst? Wat is Papendal? Wat is competitieve angst? Hoe word ik topsporter? Wat is NOCNSF?