Is bedreiging het nieuwe normaal? Dit zal geen verrassing voor je zijn, maar nergens in Europa is een ‘dreigcultuur’ zo sterk, zo hysterish en zo agressief als in Nederland. Een cultuur waarin het uiten van dreigementen tegenover andersdenkenden gangbaar is. Als iemand dreigt je iets aan te doen, spreken we van een bedreiging. De persoon kan je bijvoorbeeld bedreigen met de dood of dreigen met geweld. Je kunt op verschillende plaatsen worden bedreigd. Bijvoorbeeld op het werk, op straat of (anoniem) via social media. Het mag duidelijk zijn dat een bedreiging leidt tot angst en stress en kan flink doordreunen tot in je persoonlijke sfeer. Niet alleen landelijke politici hebben te maken met intimidatie en bedreigingen, ook op gemeentelijk niveau (burgemeesters, wethouders en raadsleden) is dit een groot probleem. Vandaag de dag kan een persoon vrij gemakkelijk via een een anoniem social media account iemand, een gezin of een groep de stuipen op het lijf jagen. Maar ook opruiing via sociale media, bedreigen van artsen, journalisten, bekende Nederlanders, politie en andere publieke hulpverleners lijkt de normaalste zaak van de wereld. Het dient zich in vele vormen aan. Het uiten van machteloosheid, beschuldigingen uiten, het uiten onvrede, je bent het niet eens met bepaalde maatregelen, je vindt bepaalde sancties te slap, je wilt iemand pesten en het leven zuur maken, het kan zo gemakkelijk en anoniem via sociale media. Het bizarre is dat het voor de dreigers, digitaal of analoog, dat het voor hen de normaalste zaak van de wereld is. Wat is een doodsbedreiging? Wat betekent bedreigen? Wat betekent verhuftering? Kun je aangifte doen van bedreiging via social media? Wat is doxing? Is er verschil tussen bedreigen en intimideren? Waarom is men agressief tegenover hulpverleners? Welke soorten geweld bestaan er? Wat is de keerzijde van sociale media? Is verhaal halen met persoonlijke knokploeg een wijs besluit? Wat doet verbaal geweld? Wat is zero tolerance?