Je kunt tegenwoordig geen kant meer op kijken of je leest (hoe spijtig ook) altijd wel iets over ongecontroleerde en zinloze agressie op straat, in een winkel, in supermarkt, openbaar vervoer of tegen medewerkers van het gezag of zorg. Stel je nu eens voor. Je kind komt thuis met het verhaal dat hij of zij mishandeld is. Wat doe jij dan als vader of moeder? Je zou jezelf de volgende vragen kunnen stellen:

  1. Ga ik in een totale paniektoestand, zonder de feiten te kennen, een leger van vrienden en familie bij elkaar ronselen, met als voorgestelde missie mensen te gaan aftuigen?
  2. Ga ik dan met mijn gemobiliseerde team van slopers op een spartaanse manier mijn verhaal halen, waar ik denk dat de oorzaak ligt?
  3. Ziet mijn knokploeg ook geen enkele andere oplossingen, dan alleen frustratieagressie-en geweld terug gaan geven, op jouw instructies, zonder zelf maar iets te checken?

Stel je dan voor dat je op alle drie de vragen ‘ja’ als antwoord zou geven, wat zegt dat dan over jou? Dan zou je vervolgens jezelf de volgende vraag kunnen stellen: “Als ik zo doe, denk ik dan nog wel in oplossingen of wil ik alleen maar ordinair andere mensen doelloos aftuigen, mijn eigen gram halen, zonder goed verhaal?” Voor je knokploeg diezelfde vraag. Je komt in ieder geval in aanmerking voor openlijke geweldpleging en mishandeling met voorbedachten rade bij de rechter. Lijkt ons dat je dit gewoon niet moet willen. Wat betekent verhuftering? Wat lokt agressie uit? Kan machtsvertoon agressie uitlokken? Kan ik agressie in veel gevallen voorkomen met de juiste omgang en houding? Waarom maken we ruzie op straat? Welke soorten geweld bestaan er? Is agressie ook communicatie? Welke vormen van agressie zijn er? Hoe help ik slachtoffers van agressie en geweld op straat? Waarom is zelfbeheersing belangrijk? Wat is zinloos geweld? Wat zegt de ethiek over zelfverdediging?