Het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger (KNIL) was het Nederlandse koloniale leger. Het heeft officieel bestaan van 1814 tot 1950. In tegenstelling tot de Koninklijke Landmacht die onder het Ministerie van Oorlog viel, ressorteerde het Nederlands-Indische leger onder het ministerie van Koloniën en bestond het leger uitsluitend uit beroepsmilitairen (of militairen uit het Nederlandse leger, die voor een bepaalde periode bij het leger gedetacheerd waren). In augustus 1945 riepen de Indonesische leiders de onafhankelijke Republik Indonesia uit. Nederland erkende deze onafhankelijkheid niet en raakte daardoor, direct na het einde van de Tweede Wereldoorlog, verwikkeld in een nieuw gewelddadig conflict. De periode 1945-1950 was er een van aanhoudend geweld tussen partijen die intern verdeeld waren en met de internationale opinie te maken kregen. Het KNIL heeft in de 120 jaar van zijn bestaan een geduchte reputatie opgebouwd. In feite was het KNIL een soort vreemdelingenlegioen: het hogere kader bestond uit ‘Europeanen’ (overwegend Nederlanders), het middenkader uit Nederlanders en Ambonezen en de lagere rangen uit ‘inlanders’ van Java en de andere eilanden. Tussen december 1941 en maart 1942 vocht het KNIL tegen Japanse troepen die zich gaandeweg meester maakten van Nederlands-Indië. Ruim zevenhonderd Europese militairen kwamen daarbij om het leven. Na de overgave aan Japan werden 42.000 Europese KNIL-militairen krijgsgevangen gemaakt. Ruim achtduizend van hen overleefden de oorlog niet. Op 26 juli 1950 werd het KNIL opgeheven. Wat is een vreemdelingenlegioen? Wat is Parkour? Wat is hand-to-hand combat training? Wat is Kun Tao? Wat zijn Military Martial Arts?