Waarom is Reality Based Self Defense training beter dan traditionele martial arts?
Waarom is op realiteit gebaseerde zelfverdedigingstraining (RBSD – Reality Based Self Defense) beter is dan traditionele vechtsporten? Het selecteren van een praktisch en effectief zelfverdedigingsprogramma kan tegenwoordig behoorlijk lastig zijn, vooral voor degenen zonder voorafgaande ervaring. Er zijn letterlijk duizenden organisaties die roepen dat “alleen zij” het echte werk onderwijzen! Vandaag de dag voegt nagenoeg elke vechtsportschool deze term toe aan hun aanbod, ook al weten zij niet wat het is. Zo ook de term ‘mentale en fysieke weerbaarheid‘ of ‘weerbaarheidstraining‘. Maar ook mooie teksten en termen als mentale robuustheid of psychologische veerkracht. Heel gemakkelijk geroepen, maar zeker niet gemakkelijk gedaan.
De meesten gaan ervan uit dat traditionele vechtsporten en echte zelfverdediging hetzelfde zijn. Dat is niet zo. Ik neem niemand kwalijk, omdat zij gewoon niet beter weten en dat is eigenlijk ook heel logisch. Deze misplaatste veronderstelling wordt gepropageerd door Hollywood en de media. Hoewel we ons allemaal realiseren dat wat we in films en op tv zien pure fantasie is, kleurt het niettemin onze perceptie van de realiteit. Dan zijn er de krijgskunsttijdschriften, hier zien we volwassen mannen in kostuums op en neer springen en verkondigen dat ze elke aanvaller met twee vingers in de neus kunnen uitschakelen. De media genieten enorm van deze hype, en er wordt meer verkocht dan alleen de waarheid.
Op realiteit gebaseerde zelfverdedigingstraining is een collectief van concepten, vaardigheden en technieken gebaseerd op moderne conflictsituaties die de beoefenaar waarschijnlijk in zijn of haar omgeving zal tegenkomen. Of bijvoorbeeld een specifieke ‘probleemsituatie’ zo dicht mogelijk bij de werkelijkheid te benaderen. De training is gebaseerd op instinctieve reacties, grofmotorische bewegingen en conflictscenario’s. Het doel is om jezelf te redden, de agressor te verhinderen en waar mogelijk te ontsnappen.
Waarom gaan traditionele gevechtskunsten je niet redden op straat? En waarom heb je in ieder geval nog een kans met met op realiteit gebaseerde zelfverdediging? Het is niet altijd leuk om te horen, maar de keiharde waarheid is dat naar alle redelijkheid en billijkheid traditionele vechtsporten je niet voorbereiden op de realiteit van het hedendaagse straatgeweld, vooral niet als je leven op het spel staat. Vertegenwoordigers van traditionele vechtsporten beweren vaak dat het een leven lang duurt om hun stijlen te leren; maar dit betekent tegelijkertijd ook een leven lang investeren. Vanuit mijn ogen gezien zijn inzicht en vakmanschap van reality-based self defense training de enige vorm van training die je voorbereidt op het straatgeweld van tegenwoordig. De traditionele technieken zijn ontworpen om geschikt te zijn voor middeleeuwse ontmoetingen in China, Korea en Japan, en zijn sindsdien niet meer bijgewerkt.
Een van de meest onderscheidende kenmerken die reality based self defense training verschilt van traditionele vechtsporten is de manier waarop ze omgaan met conflictoplossing. Dit is opgedeeld in drie afzonderlijke fasen. Dat wil zeggen de:
- Pre-conflictfase,
- Conflictfase,
- Post-conflictfase.
De pre-conflictfase kan het belangrijkste onderdeel van een gebeurtenis zijn. Het is waar 90% van de woordenwisseling helemaal kan worden vermeden; dat wil zeggen, met het juiste bewustzijn, vermijding, gedrag en passende verbale en sociale vaardigheden. Deze leerstof wordt op traditionele scholen niet eens behandeld. Reality-based self defense training richt zich op wat er daadwerkelijk op straat gebeurt; verrassingsaanvallen en hinderlagen, geen (schaduw) dojo-gevechten in een lekker verwarmde en verlichte sporthal op een zachte trainingsmat van teen tot teen.
Wetenschappers weten al lang dat ‘situationele simulaties’ een veel groter succespercentage hebben dan niet-situationele training. Vluchtsimulators zijn daar een perfect voorbeeld van. Hoewel we weten dat we een simulatie uitvoeren, gedragen onze hersenen zich alsof we bij de daadwerkelijke gebeurtenis betrokken zijn.
Het is eigenlijk heel simpel: je wordt plotseling aangevallen, je bewuste brein wordt uitgeschakeld, je primitieve brein neemt het over en gaat over op de ‘vecht- of vlucht’-reactie. Als je hebt getraind in simulaties van ‘echte gebeurtenissen’, wordt je overlevingskans aanzienlijk vergroot.
Dingen om te vermijden vanuit onze perceptie van de realiteit:
- Als je wordt gevraagd om traditionele kostuums te dragen,
- Als je wordt gevraagd om om een langetermijnverbintenis aan te gaan,
- Als je wordt gevraagd om vormen te leren (lees: dojo-dansen),
- Als je wordt gevraagd buitenlandse terminologie uit je hoofd te leren.
Je zou realiteitsconcepten in de taal van je land moeten kunnen begrijpen en er zijn geen meesters in realiteitsverdediging, alleen leraren. Je moet inzicht hebben in aanvallen op de grond, ontsnappingen op de grond, situationele verdediging en wapenaanvallen van zowel individuen als meerdere aanvallers.
Als de technieken gecompliceerd, raadselachtig en moeilijk onder de knie te krijgen binnen een redelijke tijd, dan is dit niet jouw plek. Als de technieken te exotisch en te ingewikkeld zijn, hoe kun je ze dan in een donker steegje gebruiken in een hoge stress situatie? Je moet inzicht hebben in aanvallen, verdediging en ontsnappingen op de grond, situationele bewustzijn (situational awareness) en verdediging, gelegenheidswapens en wapenaanvallen van zowel individuen als meerdere aanvallers.
Als zij met termen komen als conflictoplossing, (situationeel) bewustzijn, adrenalinestress (emergency readiness mindset), preventieve aanval, aanvalscycli, geweldsladder, gebruik van dodelijk geweld en juridische verdediging, ben je hoogstwaarschijnlijk op het juiste adres. Als zij scenario’s uitvoeren in plaats van gedachteloos sparren, ben je in goed gezelschap. Als de instructeur je helpt om je fysieke beperkingen te omzeilen, is dat een goed teken. Zij moeten onder meer ook training aanbieden op het gebied van de preventie van allerlei soorten en maten van straat (stress) issues. Het is ook een pre als zij een militaire, wetshandhaving of veiligheidssector-achtergrond (beveiliging, horecaportier, persoonsbeveiliging) hebben.
Wat onderscheidt onze eigen trainingen nu met die van de rest van de wereld? Dutch Unlimited traint al sinds jaar en dag buiten in weer en wind. Weer of geen weer, sporten in de buitenlucht, dat is waarvoor we staan, daar is ook de échte realiteit, daar gebeurt het echte leven en de daarbij nodige ongemakken. Op een comfortabele manier binnen trainen op een zachte kunststof mat met lekker de verwarming aan op de blote voetjes is voor ons geen praktijktraining. Leren vallen op een mat is op geen enkele manier hetzelfde als vallen op een betonnen weg of stenen straat. Vechten en leren vechten op een nat geregende zandigere straat met je everyday life schoenen aan is niet hetzelfde als lekker veilig binnen in een dojo. We doen naar beste kunnen omstandigheden creëren die aansluiten op de realiteit. Daarbij heb ik als docent meerdere malen in levenden lijve meegemaakt hoe het is om bruut fysiek belaagd te worden door groepjes, geschopt en geslagen te worden terwijl ik op de grond lag in een hoge en kansloze stress situatie.
Netjes gezegd en geschreven: “It takes one, to know one” en meer smaken dan dat zijn er niet. Iets minder netjes gezegd en geschreven… als jij als docent, leraar, sensei, sifu, blackbelt of meervoudige blackbelt or whatever, nog nooit liggend of staand op brute wijze blote vuisten of brute schoenzolen op je af hebt zien komen…. dan ben je in mijn perceptie van de realiteit iemand die een diploma heeft “schriftelijke cursus boksen”. Mooier kan ik het niet brengen. Reality is realiteit en als jij nog nooit brute straat klappen of trappen hebt gehad, nooit ben belaagd, dan weet je ook niet hoe het in het echt voelt om in een extreem hoge stresstoestand te moeten handelen en wat daar in het echt bij komt kijken. Bij ons komt de toegepaste kennis en vakmanschap niet uit boekjes of aannames, maar uit het echte harde echte dagelijkse leven, met alle fysieke en mentale gevolgen van dien, aangevuld met offciele erkenningen, diplomeringen en certificeringen. Dat is Dutch Unlimited en onze perceptie op Reality Based Self Defense training. Daarbij staan wij voor plezier in sport en bewegen als draagvlak.
Geweld is nooit de oplossing, maar soms kun je een gevecht niet vermijden. “If you think you can survive a violent act without violence you’ve already lost.”.
Zoals Bruce Lee ooit zei: “doing traditional martial arts is like practicing swimming on dry land.”. Even vrij vertaald: “Het beoefenen van traditionele vechtsporten is als zwemmen op het droge.” Als je in het water wilt zwemmen, zoek dan naar een op realiteit gebaseerde zelfverdedigingstraining (RBSD – Reality Based Self Defense) training.
Vechtsporten en vechtkunst hetzelfde? Wat is reality based self defense training? Wat is controlled aggression training? Wat is HSRT? Welke vechtsporten zijn er? Wat zijn Military Martial Arts? Wat betekent AMAR? Kan ik een straatgevecht winnen zonder vechtsporten te beheersen? Wat is actie-intelligentie? Wie is William E. Fairbairn? Wat is TRITAC Combatives System (TCS)? Is er verschil tussen een instinct-vechter en een combinatie-vechter? Wat is King Of The Streets (KOTS)? Wat betekent last man standing? Wat is King of the Ring? Wat is ECQ of ECQC? Wat is een Quick Reaction Alert (QRA)? Wat is CQC? Wat is LARP? Wat wordt bedoeld met iemand uitschakelen? Wat wordt bedoeld met iemand neutraliseren? Gevechtsbereidheid training bij Dutch Unlimited? Wat betekent regressie in de psychologie? Wat is de Blitzkrieg tactiek? Wat is emergency readiness mindset? Wat is padded assailant training? Wat is gevechtsbereidheid? Wat is (CSR) Combat Stress Reaction? Wat is praktische zelfverdediging? Wat is CCT? Vechtsport als therapie: wat is dat? Wat doet stress met je in een gevechtssituatie? Kan ik agressie in veel gevallen voorkomen met de juiste omgang en houding? Wat zijn primaire reflexen? Wat is een gelegenheidswapen? Is plezier in sporten belangrijk? Wat is een horecaportier?
Why is Reality Based Self Defense Training (RBSD) better than traditional martial arts? Selecting a practical and effective self-defense program can be quite tricky these days, especially for those without prior experience. There are literally thousands of organizations that claim that “only they” teach the real thing! Today, almost every martial arts school adds this term to their offerings, even if they don’t know what it is. This also applies to the term ‘mental and physical resilience’ or ‘resilience training’. But also beautiful texts and terms such as mental robustness or psychological resilience. Very easily called, but certainly not easily done.
Most assume that traditional martial arts and true self-defense are the same. That is not the case. I certainly don’t blame anyone for that, because they simply don’t know any better and that is actually very logical. This misguided assumption is propagated by Hollywood and the media. Although we all realize that what we see in movies and on TV is pure fantasy, it nevertheless colors our perception of reality. Then there are the martial arts magazines, where we see grown men in costumes jumping up and down and proclaiming that they can take out any attacker with two fingers in the nose. The media really enjoys this hype, and it sells more than just the truth.
Reality-based self-defense training is a collective of concepts, skills and techniques based on modern conflict situations that the practitioner is likely to encounter in his or her environment. Or, for example, to approach a specific ‘problem situation’ as close as possible to reality. The training is based on instinctive reactions, gross motor movements and conflict scenarios. The goal is to save yourself, prevent the aggressor and escape where possible.
Why won’t traditional martial arts save you on the street? And why do you at least still have a chance with reality-based self-defense? It’s not always nice to hear, but the brutal truth is that, in all fairness, traditional martial arts do not prepare you for the reality of today’s street violence, especially when your life is at stake. Representatives of traditional martial arts often claim that their styles take a lifetime to learn; but at the same time this also means investing for a lifetime. From my point of view, the insight and craftsmanship of reality-based self-defense training are the only form of training that prepares you for today’s street violence. The traditional techniques were designed to be suitable for medieval encounters in China, Korea and Japan, and have not been updated since.
One of the most distinguishing features that makes reality based self defense training different from traditional martial arts is the way they handle conflict resolution. This is divided into three separate phases. That is to say the:
- Pre-conflict phase,
- Conflict phase,
- Post-conflictfase.
The pre-conflict phase can be the most important part of an event. It’s true 90% of altercations can be avoided altogether; that is, with appropriate awareness, avoidance, behavior, and appropriate verbal and social skills. This material is not even covered in traditional schools. Reality-based self-defense training focuses on what actually happens on the street; surprise attacks and ambushes, no (shadow) dojo fights in a nicely heated and illuminated sports hall on a soft training mat from toe to toe.
Scientists have long known that “situational simulations” have a much higher success rate than non-situational training. Flight simulators are a perfect example of this. Even though we know we are running a simulation, our brains behave as if we are involved in the actual event.
It’s actually very simple: you are suddenly attacked, your conscious brain shuts down, your primitive brain takes over and goes into the ‘fight or flight’ response. If you have trained in simulations of ‘real events’ your chances of survival are greatly increased.
Things to avoid from our perception of reality:
- If you are asked to wear traditional costumes,
- If you are asked to make a long-term commitment,
- If you are asked to learn forms (read: dojo dancing),
- If you are asked to memorize foreign terminology.
You should be able to understand reality concepts in the language of your country and there are no masters in reality defense, only teachers. You must understand ground attacks, ground escapes, situational defenses, and weapon attacks from both individuals and multiple attackers.
If the techniques are complicated, puzzling and difficult to master in a reasonable amount of time, then this is not your place. If the techniques are too exotic and complicated, how can you use them in a dark alley in a high-stress situation? You must understand attacks, defense and escapes on the ground, situational awareness and defense, weapons of opportunity and weapon attacks of both individuals and multiple attackers.
If they come up with terms such as conflict resolution, (situational) awareness, adrenaline stress (emergency readiness mindset), preventive attack, attack cycles, ladder of violence, use of lethal force and legal defense, you are most likely in the right place. If they run scenarios instead of mindlessly sparring, you’re in good company. If the instructor helps you work around your physical limitations, that’s a good sign. They must also offer training in the field of prevention of all types and sizes of street (stress) issues. It is also an advantage if they have a military, law enforcement or security sector background (security, catering porter, personal security).
What distinguishes our own training from that of the rest of the world? Dutch Unlimited has been training outside in all weather conditions for many years. Rain or shine, outdoor sports, that is what we stand for, that is where the real reality is, that is where real life happens and the associated inconveniences. Training comfortably indoors on a soft plastic mat with the heating on bare feet is not practical training for us. Learning to fall on a mat is in no way the same as falling on a concrete road or stone street. Fighting and learning to fight on a wet, rainy, sandy street with your everyday life shoes on is not the same as being safe inside a dojo. We do our best to create conditions that match reality. As a teacher, I have personally experienced several times what it is like to be brutally physically attacked by groups, kicked and hit while I was lying on the ground in a high and hopeless stress situation.
Nicely said and written: “It takes one, to know one” and there are no more flavors than that. A little less neatly said and written… if you, as a teacher, sensei, sifu, blackbelt or multiple blackbelt or whatever, have never seen bare fists or brutal shoe soles coming towards you in a brutal manner while lying or standing…. then in my perception of reality you are someone who has a diploma in “correspondence course boxing”. I can’t make it any better. Reality is reality and if you have never been brutally punched or kicked or have never been attacked, then you don’t know what it really feels like to have to act in an extremely high stress state and what that entails in real life. With us, the applied knowledge and craftsmanship does not come from books or assumptions, but from real, hard, daily life, with all the physical and mental consequences that entails, supplemented with official recognitions, diplomas and certifications. That is Dutch Unlimited and our perception of Reality Based Self Defense training. We stand for enjoyment in sports and exercise as a basis for support.
Violence is never the solution, but sometimes you can’t avoid a fight. “If you think you can survive a violent act without violence you’ve already lost.”.
As Bruce Lee once said: “doing traditional martial arts is like practicing swimming on dry land.” Loosely translated: “Practicing traditional martial arts is like swimming on dry land.” If you want to swim in the water, look for a Reality Based Self Defense (RBSD) training.