Vechtsporttherapie is een combinatie van lichaamsgerichte therapie met een training waarbij vechtsport en vechtsporttechnieken worden ingezet als therapie-instrument. Een belangrijk verschil tussen een sportschool, dojo of gym en een plek waar therapeutisch aan vechtsport wordt gedaan, is dat het vechten, sparren en functionele explosiviteit trainen bij vechtsport als therapie een middel is. Vaak wordt, overigens geheel ten onrechte, gedacht dat een vechtsport enkel uit ‘schoppen’ en ‘stompen’ bestaat. Een flinke vechtsporttraining heeft tal van positieve neven effecten. Sporters kunnen hun emotie ontladen. Het zit ‘m niet in alleen agressie of boosheid wat je kunt uiten in sport. Maar ook werken aan emotionele controle zoals verdriet, verwerking, angst, pijn en spanning. Het kan ook bijdragen bij het verminderen van agressiviteit of het werken aan een laag zelfbeeld. Veel emotie is fysiek te ontladen door middel van sport. Dat hoeft niet perse vechtsport te zijn. In vechtsport als therapie helpen we personen met voelen en beter in contact komen met zich zelve en hun emotie. Tijdens vechtsporttherapie ga je aan de slag gaat met verschillende thema’s die in je leven spelen. Het kan bijdragen aan het verwerken van verdriet of frustraties, het zelfbeeld bevorderen en eigenwaarde stimuleren. Hier kunnen ook kennis en vaardigheden worden aangereikt om op een effectieve wijze om te gaan met pesten en groepsdruk. Vechtsporttherapie is een mooie manier om de juiste inzichten te krijgen, belemmeringen direct te ervaren en er mee aan de slag te gaan. Een belangrijk punt bij vechtsporttherapie in een psychologische context is het onderscheid tussen een therapeutische benadering en een martiale benadering van de lessen, met aandacht voor filosofische, spirituele of maatschappelijke problemen. Wat is deëscaleren? Wat is directief handelen? Wat is de stoplichtmethode? Wat is een herstelcoach?